Saan kaya nainlab si Anthony kay Mace? Sa Airport ba? Sa Baguio o Sagada? (My take on “That thing called Tadhana”)


10698613_1522703444652639_108401106003542793_n

Akala ko iiyak ako sa “That thing called Tadhana” pero hindi. Kahit ni isang patak ng luha galing sa mata ko wala.

Walang problema sa pelikula, at lalo namang walang problema sa akin. Pero bakit hindi ako naiyak? Ako lang ba ang hindi naiyak? Manhid ba ako? Korni ba ung pelikula?

Isang bagay na maganda sa panonood ng mga pelikula, kahit hindi ikaw ung direktor o scriptwriter o kahit hindi ka kabilang sa production bibigyan ka nila ng pagkakataon para angkinin ang kanilang likha at yakapin iyon sa pamamagitan ng kumot ng iyong sariling konsepto. Para ano? Kasi doon tayo “nakakarelate” Sa maliit na parte ng ating utak at malaking parte ng ating puso, doon natin bigla maiisip na.. “emerghed akin tong storyang ito, ito ang realidad para sa akin” “paano nila nalaman na ito ung storya ng drama ng buhay ko?” 

Iba ang epekto ng pelikula na ito sa akin. 

Unahin natin ung konsepto, unang labas pa lang ata ng kakapirangot na script sa facebook page ng tadhana napukaw na ung atensyon ko..

16705_1484270308495953_8048844507479837129_n

Bakit nila sinasama si Fitzgerald? Sino si Mace? Bakit siya umiiyak habang nakangiti? Mahirap iyon ah.  Dumagdag pa sa dahilan kung bakit ako nahiwagaan sa proyekto na ito  sa kadahilanang, dalawa lang sila sa buong rolyo ng pelikula, mala- before sunset ba ito?

Paano kaya nila lalaruin ang salitang Tadhana nang hindi nila bibigyan ng pekeng pag asa ang mga manonood? Paano nila hihimayin ang mga bagay na naka konekta sa salitang tadhana na hindi baduy ang dating. Ang daming tanong sa isip ko noon, kailangan ko talaga tong mapanood, iyon ang sabi ko sa sarili ko.

Pagpasok ko sa sinehan, naghanap na agad ako ng mga matitibay na babae na manonood mag isa. Hindi ako nabigo, nakakita ako ng lagpas sa lima. Siguro, mas may feels daw pag mag isa mong papanoorin.

10620732_1500299386893045_5131930859674761528_n

Nakakatuwang isipin na saktong sakto ang buong konsepto ng tadhana sa gusto nilang makuha ng mga manonood. Benta ang pelikulang to sa mga taong mahilig makipag usap sa mga istrangers na may itsura, sa mga mahilig umiyak sa kalye nang hindi nahihiya, sa mahilig gumala, sa mga mahilig tumakas sa realidad para mabawasan ang sakit, sa mga taong totoo at hindi nahihiyang sabihin ang nasa saloobin, sa mga taong nagmahal at naiwan, sa mga taong nagmamahal at hindi natatakot magmahal, sa mga taong mahilig gumala ng hindi natatakot magdala ng dalawang maleta at buhatin sa buong kurso ng paglalakbay, sa mga taong mahilig makipag kwentuhan tungkol sa mga bagay na hindi mo inaakalang konektado sa lalim ng buhay, sa mga taong nahihirapan mag move on, sa mga taong tinatawag ng Sagada, sa mga taong ayaw mag move on, sa mga taong napapangiti kahit sobrang sakit na ng pinagdadaanan.

Hindi ko ikekwento ang buong storya ng tadhana dahil umaasa akong ipapalabas ito nationwide.

1538800_1517936958462621_7261972488398303753_n

1506828_1524482524474731_1934349342219862413_n

Gumala sila Mace at Anthony na parang mga normal na tao. Ang ideya na si Mace ang palaging malapit sa bintana, nagpapakita na si Mace ay isang normal na babae na tulad ng karamihan na gustong maprotektahan at gustong malunod ang mata sa makikita sa byahe. Nagustuhan ko din ang bawat frame sa bawat eksena lalo na ung kitang kita ung ganda ng mukha ni Mace at ang ideya na kahit may double chin ang babae maari pa rin itong maging maganda. Ang karakter ng dalawang bida sa pelikula na ito ay parang pinaka masarap na luto ng adobo na natikman ko, halos lahat ng pinoy alam ang adobo, lahat makakarelate sa mga karakter nila… at sila ang pinaka saktong karakter para sa ganitong pelikula. Iyong paraan ng pagpapakita ni Anthony ng respeto at alaga kay Mace, panalo. May mga usapan sila na si Anthony makikinig lang, nakikinig lang. Alam na alam ni Anthony kung kailan siya magsasalita, kailangan niya papatawanin si Mace, kailangan siya tatahimik, kailangan niya babarahin si Mace, kailangan niya sasakyan si Mace sa mga trip nito sa buhay. Sumangayon lang siya sa pagpunta sa resto para kumain, tumambay para mag usap, mag karaoke, pumunta ng baguio, sagada (Kahit na Ideya ni Anthony ang pumunta ng Sagada)

“Bakit, kapag sinabi ba niya kung bakit, may magbabago? Ang bottomline, hindi ka niya mahal.” – Anthony

Si Anthony ang naging realidad ni Mace habang nahihirapan siyang harapin ito. Tayo kasing mga babae mahilig tayo sa tanong na bakit… dahil doon natin naiintindihan ang mga bagay. Pero ang mga lalaki mas matapang sila tumingin sa realidad pag dating sa pag-ibig. Ito ung isa sa mga pambara ni Anthony na nagustuhan ko. Tama nga naman.

“Alam mo yung sabi nila na “Kapag kayo, kayo talaga.” Ta***na, nakaka-g**o yun. Bakit ko iaasa ‘yon sa isang bagay na hindi ko naman nakikita? Kung mahal mo, ipaglaban mo. Habulin mo. Gawin mong lahat para bumalik siya sa’yo.” – Mace

Isa sa mga nagustuhan ko sa pelikula ay ung pagka hilaw at hinog ng mga palitan nila ng salita. Hindi masyadong malalim, pero hindi mababaw. Nakakagising ng dugo, may marerealize ka.

Ito ung mga eksena na nakikinig lang si Anthony. Akala natin minsan ang mga lalaki hindi talaga sila nakikinig sa pamamagitan ng puso. Pero natuwa ako dahil itong linyang ito ang ginamit ni Anthony para gawin niya ang kung ano ba talagang gusto niyang gawin. Kahit na si Mace ang problemado, natututo padin si Anthony sa kanya. Ipinapakita ng pelikula na ito na, lahat ng mga taong makakasalamuha natin maeron tayong matututunan. Kailangan lang natin alamin kung ano iyon.

10675664_1509969422592708_7075744531958955485_n

Humingi ng tulong ang Tadhana para sa kantang “Where do broken hearts go?” Isa rin iyon sa mga dahilan kung bakit ako naintriga sa pelikulang ito. Gusto kong makita ang eksena na iyon, bakit kailangan talaga iyon sa konsepto ng tadhana. Hindi ako nabigo, hindi nila ako binigo. Kailangan talaga ng eksena na iyon… mas naintindihan ko kung ano ang pinagdadaanan ni Mace at kung anong klaseng tao si Anthony.

10552484_1501575793432071_3219583141367713578_n

Baguio at Sagada… bakit doon pa? Bakit sa lugar pa na iyon? Para sa akin ba ang pelikulang ito? At dahil doon isa sa mga inabangan ko sa Tadhana ay ang mga eksena sa Baguio at Sagada.

Wala lang akong makita na eksena na naglalakad sila sa session road. Pero ung isang eksena na tinanong ni Mace si Anthony kung maganda ba siya… sinagot siya ni Anthony na “Hindi naman ako sasama sayo kung hindi ka Chix” Magandang banat iyon, sir.

10801603_1521870344735949_2159278760825023500_n

10702032_1505865583003092_4362644209480850928_n

aceea9b4e

Maraming magagandang eksena sa tadhana, pero ang pinaka nagustuhan ko iyong nasa sea of clouds na sila sa Sagada. Naramdaman ko na parehas kami ng pinagdaanan ni Mace, mas naintindihan ko siya… gusto na niyang sumaya dahil isa sa mga malulungkot na bagay sa pag-ibig ay ang pagiging matapang. Isa si Mace sa mga matatapang na babae na nakilala ko. Malungkot nga pero pag-ibig iyon eh, Iyon ung nagustuhan ko kay Mace, gagawin niya ang lahat sa larangan ng pag-ibig.

Gusto niyang mag move on pero hindi niya alam kung saan at paano magsisimula.

angelica

Sumisigaw si Mace sa harap ng sea of clouds, hinayaan lang siya ni Anthony na mapagod kakasigaw. Doon sa eksena walang tunog pero mababasa mo ung sinasabi ni Mace, may sinabi siya doon na “Ayaw ko na”  naisip ko bigla na oo nga kung ayaw mo na, gumawa ka ng paraan. Si Mace gumagawa ng paraan doon sa eksena na iyon. Para makapag move on ka (hindi lang sa larangan ng pag-ibig) kailangan mong tanggapin ang katotohanan. At iyong eksena na iyon ang nakitaan ko ng katotohanan ni Mace.

Sa totoo lang, naghahanap ako ng screen cap ng eksena na iyon pero wala akong makita. Itong litrato na ito ay kuha ko sa instgram account ni Angelica. Kasama ito sa eksena, ito iyong ideya na may mangyayaring maganda sa isang sitwasyon na akala mo hindi mo na makakayang tanggapin dahil sa hirap na dapat mong pagdaanan, ito ung eksena na may ngiti sa bawat iyak, may haharapin kang pag-asa dahil naging matapang ka. Ito rin siguro ang dahilan kung bakit nanalo si Angelica bilang Best Actress. Hindi ko lang alam ah.

Hindi ang eksena iyon ang katapusan ng Tadhana. Hindi ko nga ikekwento diba? Kailangan mong mapanood.

Nilaro nila ang Tadhana ng may halong realidad. Sa bawat pag asa na binibigay ng tadhana nila Mace at Anthony may kurot ng realidad ng kahapon. Pero ang maganda doon, nasa iyo ang desisyon. Kung hahayaan mo na lang ba mag lumpasay dahil sa pait ng karanasan o kung haharapin mo ito ng buong tapang dahil naniniwala kang may pag asa pa.

That-Thing-Called-Tadhana-3

“To the great people we will be.” – Mace

Salamat sa bumubuo ng napakagandang proyekto na ito. Madami akong napansin, natutunan at hindi ako umiyak. Hindi ako umiyak na may ebidensya sa ibang tao. Hindi mo naman kailangan ng luha para umiyak. At isa iyon sa mga magagandang bagay sa mundo, ang umiyak ng walang luha dahil hindi lang mata ang umiiyak.

5/5 ang tadhana at sana maipalabas ito Nationwide.

PS

Ang mga imahe ay nakuha ko sa facebook page ng tadhana https://www.facebook.com/thingcalledtadhana

One Response to “Saan kaya nainlab si Anthony kay Mace? Sa Airport ba? Sa Baguio o Sagada? (My take on “That thing called Tadhana”)”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: