Lumang mga litrato at isang lumang anak sa kwaderno. Malungkot kasi ako.


 

Malamig, kung nasaan ako ngayon. Hindi ko naman kailangan ng kumot dahil ako ang nagbibigay init. Kung papipiliin din ako sa pamamagitan ng tamang pag-iisip, mamarapating kong huwag na lang. Mas mabuti ang ganito, naglalaro na lang sa mundo mo. Mas maigi na ang tahimik, klaro kahit hindi umiimik. Hindi kita itutulak, pero kung uutusan mo ako gagawin ko ang nararapat. Wala akong karapatang maging bulag, wala.. kahit isang indak. Ipapangako kong hindi ako tatakbo, dahil sa iyo ako na ay naka-pako. na kahit matunaw na ang aking kalasag ay hindi ako bibitaw sa iyo. Pinili ko ito aking sinisinta, pinili kong maging iyo. At kung hahabulin man ako ng kamatayan Hindi ako manginginig, dahil alam ko kung saan kita matatagpuan.

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: