Puro ka internet, mag real life ka naman.


Kahit noon pa man, hindi ko na ugali ung banggitin ang salitang marurupok para lang mapanatili akong masaya. Hindi ko namang kailangan malunod sa mga bagay na sa akin lamang totoo. Hindi ko naman kailangang maging masaya kahit sa bulag bulagang anyo. Kahit kailan naman hindi ko pinilit angkinin ang bagay na hindi sa akin.

Kung masasabi mong malabo ang mata mo, maari mong gamitin ang puso mo, hindi lamang sa pagmamasid kundi sa pakikinig. Hindi tibok ang sinasabi ko, pero ang puso ang pinaka dapat mong iniingatan. Huwag kang magpapapasok ng galit at inggit, dahil bubutasin nito ang inosente mong puso. Bubutasin hanggang sa wala ka ng pulso.

Subukan mong mag real life, subikan natin. Darating ang panahon na hindi mo na kailangang mag lagay ng status para lang ipagkalat mo ang nararamdaman mo. Malay mo sa sobrang techy na ng mundo; ung status mo nasa ulo literal na may clouds at kung benta, ung makakasalubong mong tao, pipindutin na lang ung like button sa ulo mo.

Malabo ako nitong mga huling araw.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: